Μεταμοσχεύσεις
Η Μεταμόσχευση Μυελού των οστών, θεραπεία καθιερωμένη από 30ετίας, αντιμετωπίζει εκείνα τα νεοπλασματικά, αιματολογικά και κληρονομικά νοσήματα που δεν ιώνται με την συμβατική χημειοθεραπεία ή και ακτινοβολία. Δηλαδή εφαρμόζεται σε μία μικρή ομάδα ασθενών υψηλού κινδύνους για τους οποίους η μεταμόσχευση αποτελεί την μοναδική ελπίδα σωτηρίας.
Η μεταμόσχευση μυελού των οστών γίνεται:
- όταν ο μυελός δεν λειτουργεί ικανοποιητικά (π.χ. στην απλαστική αναιμία)
- όταν ο μυελός λειτουργεί αλλά τα παραγόμενα στοιχεία του αίματος είναι παθολογικά (π.χ. στη μεσογειακή αναιμία ή σε καταστάσεις ανοσοανεπάρκειας)
- σε κακοήθη νοσήματα
για την αντικατάσταση του νοσογόνου μυελού των οστών ενός ασθενούς από αιμοποιητικά κύτταρα ενός υγιούς δότη (αλλογενής μεταμόσχευση) ή από κύτταρα του ίδιου του ασθενούς που είχαν συλλεγεί νωρίτερα (αυτόλογη μεταμόσχευση).
Ο μυελός των οστών είναι ο αιμοποιητικός ιστός του οργανισμού που δημιουργεί τα ώριμα κύτταρα του περιφερικού αίματος (ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια)
Σήμερα εκτός από τον μυελό των οστών, αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα συλλέγονται από το περιφερικό αίμα μετά από κατάλληλη διέγερσή τους, με αυξητικούς παράγοντες και από το αίμα του ομφαλίου λώρου.
Η ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Η μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων ακολουθεί την εξής διαδικασία :
Α. Δίδεται πρίν από τη μεταμόσχευση, θεραπεία στον ασθενή (σχήμα προετοιμασίας), που έχει σκοπό
- Την καταστροφή του παθολογικού μυελού και τη δημιουργία "χώρου" για την εγκατάσταση του μοσχεύματος
- Την εκρίζωση της υποκείμενης νόσου, και
- Τη πρόκληση ανοσοκαταστολής στον ασθενή για την πρόληψη της απόρριψης του μοσχεύματος.
Αυτό, επιτυγχάνεται με χημειοθεραπεία (σε δόσεις κατά πολύ υψηλότερες από τις συμβατικές) ή / και ολοσωματική ακτινοβολία.
Β. Γίνεται συλλογή των αιμοποιητικών κυττάρων του μοσχεύματος από τον μυελό των οστών, παρακεντώντας τις λαγόνιες άκανθες στο χειρουργείο υπό γενική αναισθησία ή από το περιφερικό αίμα με τη χρήση ειδικών μηχανημάτων κυτταραφαίρεσης.
Γ. Χορηγείται το μόσχευμα ενδοφλέβια μετά την ολοκλήρωση του σχήματος προετοιμασίας
Ο ασθενής εμφανίζει βαριά ανοσοκαταστολή και ουδετεροπενία και παραμένει νοσηλευόμενος για 1-2 μήνες, σε ειδικά προφυλαγμένους χώρους, με αυστηρές συνθήκες ασηψίας και ειδική υποστήριξη για να ελαττωθεί η συχνότητα από βαριές λοιμώξεις και άλλες επικίνδυνες για τη ζωή, επιπλοκές. Η θεραπεία αυτή έχει ικανοποιητικά αποτελέσματα για τα περισσότερα νοσήματα, με μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας στα παιδιά σε σχέση με τους ενήλικες.
|