Με λένε Στεφανία και είμαι τώρα 9 ετών όπου καταλαβαίνετε είμαι αρκετά μεγάλη για να καταλάβω τι σημαίνει για μένα και τους γονείς μου o ΞΕΝΩΝΑΣ "ΕΛΠΙΔΑ".
Για να γράψω για την "ΕΛΠΙΔΑ" θα χρειαστώ μέρες και νύχτες για αυτό με όλη μου την αγάπη και εγώ και η μητέρα μου θα σας πούμε μόνο αυτό το λίγο.

Ελπίδα σε ευχαριστούμε πολύ
Στεφανία 9 ετών

Σήμερα η Θεώνη μπήκε στον κύκλο της συντήρησης της θεραπείας της για την λευχαιμία της. Αύριο αποχωρούμε από ΤΟΝ Ξενώνα "ΕΛΠΙΔΑ". Δεν ξέρω τι νοιώθει η τρίχρονη κορούλα μου, εγώ η μαμά της όμως νοιώθω χαρά και θλίψη -μελαγχολία. Χαρά γιατί θα επιστρέψουμε σπίτι μας φυσικά μα και θλίψη γιατί η επτάμηνη σχεδόν φιλοξενία μας στον Ξενώνα υπήρξε πραγματικά "απάγκιο"στην ταραγμένη ψυχική μας κατάσταση. Ζεστοί άνθρωποι, πάντα χαμογελαστοί, εξυπηρετικοί όλοι οι συνεργάτες του Ξενώνα . Ας τους έχει ο θεός καλά. Θερμές ευχές στην ιδρυτή του Ξενώνα κα Βαρδινογιάννη και σε ολόκληρο το προσωπικό. Θα τους έχουμε για πάντα στις σκέψεις μας και στην καρδιά μας.

Σας ευχαριστούμε πολύ
Βούλα Μ. μητέρα
Θεώνη Μ. 3 ετών

Ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα όσα μας προσφέρατε αυτόν τον καιρό. Περάσαμε υπέροχα κοντά σας, θα σας θυμόμαστε πάντα με αγάπη. Ο θεός να σας έχει όλους καλά για να συνεχίζετε αυτό το υπέροχο λειτούργημα.
Η αλήθεια είναι ότι όταν ήρθαμε σκεφτόμαστε πως θα περάσει τόσος καιρός μακριά από το σπίτι μας, τώρα που φεύγουμε ένα κομμάτι της καρδιάς μας μένει κοντά σας. Θα θέλαμε ολόκληρες σελίδες να γράψουμε για τις όμορφες στιγμές που περάσαμε κοντά σας.

Σας αγαπάμε πολύ
Μαρία- Ελευθερία Κ.
Μητέρα - κόρη 3 ετών

Όταν ξαφνικά η γη φεύγει κάτω απ' τα πόδια σου, όταν η ζωή σου αλλάζει ξαφνικά αφήνοντας το σπίτι σου την οικογενειακή σου γαλήνη την ευτυχία δεν μπορείς να σταθείς πουθενά, παρουσιάζεται μπροστά σου μια αχτίδα που μπορείς να ακουμπήσεις. Αυτή η αχτίδα είναι ο Ξενώνας "ΕΛΠΙΔΑ". Όσα λόγια και να γράψουμε δεν μπορούμε να περιγράψουμε αυτό που μας πρόσφερε αυτούς τους μήνες. Ένα ευχαριστώ σε όλους και ιδιαίτερα στο προσωπικό που μας στήριξαν αυτές τις δύσκολες στιγμές. Δεν θα σας ξεχάσουμε ποτέ.

Ελπίδα - Ορέστης Γ.
Μητέρα - παιδί 6 ετών

Όσα ευχαριστώ και να πούμε είναι λίγα για να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη μας σε όλους όσους συμμετέχουν σ' αυτή τη ζεστή φωλιά που λέγεται Σύλλογος και Ξενώνας "ΕΛΠΙΔΑ".
Στις δύσκολες στιγμές που περάσαμε εδώ, βρήκαμε μια ζεστή αγκαλιά και αντλήσαμε το κουράγιο και την δύναμη να τις ξεπεράσουμε όλοι μαζί σαν μια οικογένεια.
Συγχαρητήρια σε όλο το προσωπικό του Ξενώνα "ΕΛΠΙΔΑ" που μας αγκάλιασε και μας φιλοξένησε με αγάπη για εννέα ολόκληρους μήνες. Ο θεός να σας έχει καλά και να σας δίνει τη δύναμη να συνεχίσετε αυτό που κάνετε με τόση ΑΓΑΠΗ & ΑΝΘΡΩΠΙΑ. Συγχαρητήρια στους εμπνευστές και ιδρυτές του Συλλόγου "ΕΛΠΙΔΑ".
Τώρα που θα γυρίσουμε στο σπίτι μας, στην οικογένειά μας, θα σκεπτόμαστε πάντα με αγάπη τον Ξενώνα και όλους εσάς.

Με αγάπη και εκτίμηση
Φραγκίσκος 12 ετών
Λάκης- Ρένα Α. Γονείς
ΚΡΗΤΗ

" Η λέξη Ξενώνας δεν αντιπροσωπεύει στην πραγματικότητα αυτό που πραγματικά είναι. Απλώς περιορίζει το νόημα και την προσπάθεια σε μια απρόσωπη λέξη. Το έργο που επιτελείται στο χώρο αυτό, πρέπει να το ζήσει κάποιος από κοντά -μέσα- για να το αποδώσει με λόγια. Συγχαρητήρια σε όλα τα μέλη, που σε κάνουν να νιώθεις σαν στο σπίτι σου. Όλοι όσοι μοχθούν γι' αυτό επιτελούν ένα έργο που δύσκολα μπορείς να το φανταστείς."

Κωνσταντίνος Λ.
Πατέρας

Χίλια μπράβο και όχι μόνο σε όλους όσους συντέλεσαν στην δημιουργία του Ξενώνα, από την κα. Βαρδινογιάννη και το Συμβούλιο της Ελπίδας μέχρι τους Κοινωνικούς Λειτουργούς που εργάζονται καθημερινά σε αυτόν προσφέροντας τις υπηρεσίες τους. Ο Ξενώνας αν και νεοσύστατος ούτε ενός έτους ακόμα λειτουργεί άψογα σε όλους τους τομείς, με σύγχρονες και προσεγμένες εγκαταστάσεις και φυσικά να τα εκατοστίσει. Λοιπόν καλή συνέχεια στο έργο σας και εύχομαι κάποτε να τα ξαναπούμε άλλα αυτή τη φορά εκτός Ξενώνα (ελπίζω) …χμ! Πάντα υπάρχει μια Ελπίδα...

Αλέξης Ρ.
17 ετών

"...τις πρώτες ημέρες διαμονής μου στον Ξενώνα ήμουν κλεισμένη μέσα στο δωμάτιο, αρνούμενη το παραμικρό είδος διασκέδασης για τη συνέχεια της ζωής μου. Σιγά - σιγά όμως εξοικειώθηκα στο ευχάριστο αυτό περιβάλλον και κάτω από τις χρήσιμες συμβουλές του προσωπικού προσπάθησα να ξεπεράσω τα κόμπλεξ μου και να ψάχνω για καινούρια ενδιαφέροντα, έτσι ώστε η διαμονή μου να γίνει πιο ευχάριστη. Σιγά -σιγά τα κατάφερα και άρχισα να γράφω άρθρα για την εφημερίδα μας. Τελικά έγινα δημοσιογράφος στα "ΝΕΑ ΤΟΥ ΞΕΝΩΝΑ". Σήμερα αισθάνομαι πως χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους, όχι μόνο για τη φιλοξενία τους, αλλά και για τις χρήσιμες συζητήσεις μας όπως και για το ότι μου πραγματοποίησαν το όνειρό μου να γνωρίσω από κοντά την Ταλία Αριάδνη Σόντι Μιράντε..."

Χριστίνα Φ.
13 ετών